Links  |  Info
 

Het begon op zeezand


Vroeg in het voorjaar van 1922 voetbalden enkele jonge mannen op een groot opgespoten vlakte van zeezand, op de plek waar nu het clubgebouw van de speeltuinvereniging Ons Belang aan de Zaagmuldersweg staat. Het zeezand was tussen 1919 en 1920 met speciale schuiten van de Eems aangevoerd om het terrein te verhogen en bouwklaar te maken voor woningbouw in de nieuwgeplande wijk Plan Oost.
Deze jonge mannen waren bewoners van de toen net gereedgekomen wijkgedeelten het 'Blauwe Dorp' en het 'Rode Dorp'. Deze twee wijkgedeelten begrensden de zandvlakte in het Oosten en in het Noorden. Het was toen de enige woningbouw op deze grote zandvlakte. Avond aan avond ging dit voetballen op de zandvlakte zo door. Men woonde afgelegen van de stad en als iedereen 's avonds na de dagtaak zijn boterham had gegeten, was het tijd voor een beetje ontspanning. Dan gingen gauw de voetbalschoenen aan en binnen enkele minuten was men aangeland op het 'speelveld'.


1: Hier werd in 1922 gevoetbald op zeezand (thv de huidige speeltuinvereniging Ons Belang)
2: Hier werden in 1923 de competitiewedstrijden gespeeld (t.h.v. het huidige Oosterparkstadion)

Door Ons Samenspel Komt Overwinning
Op de avond van 12 mei 1922 kwamen al die voetballiefhebbers na een partijtje voetbal bijeen in een grote kuil in het zeezand voor de oprichtingsvergadering van een voetbalclub. Al vaker was er gesproken over het oprichten van een voetbalclub en nu moest het maar eens gaan gebeuren. Er werd gekozen voor de naam DOSKO (Door Ons Samenspel Komt Overwinning). Er werden die avond zo'n twintig voetballers lid van de vereniging.

DOSKO in 1922

Financieel gezien was het niet gemakkelijk om de vereniging van de grond te krijgen, maar het bestuur en de leden werkten hard en wonnen vele bewoners uit beide dorpen als donateur. Vrij spoedig werd de heer Dilling de eerste Commissaris van Materialen. De eerste vergaderingen van de vereniging, en dat waren er nogal wat, werden gehouden in het huis van de heer Van Dam, die veel in touw was voor de club. Ook voor Jo Kok, die voor de contributie zorgde, was geen moeite te veel.
Al gauw was DOSKO ook buiten het Blauwe en Rode Dorp bekend. Wie kende niet dat zandclubje, dat speelde met echte netten achter het doel? Men ging vriendschappelijke - en seriewedstrijden spelen in onder andere Thesinge, Woltersum, Aduard en tegen de verenigingen Odin, Rapid, Groninger Boys en Gruno.
Er werd iedere dag geoefend op het eigen veld. Het kleden en wassen gebeurde in huizen van leden, waardoor er steevast verschil van mening ontstond met moeder of vrouw. Die zagen het niet zo zitten dat die bemodderde mannen bij hun thuis kwamen. Het gebeurde dan ook vaak dat de spelers zich eerst bij de sloot afspoelden. Dit probleem werd later opgelost doordat de heer Hokkelman in de Ripperdalaan zijn woning ter beschikking stelde, hetgeen voor de club een grote uitkomst was. Het bleef echter behelpen en hierover kwamen later, toen er al in de competitie van de Groningse Voetbalbond (GVB) werd gevoetbald, ook wel eens klachten binnen van tegenstanders. Bij de familie Hokkelman werden later ook de bestuursvergaderingen gehouden.

DOSKO in 1923. De 'zeezandclub' wil deelnemen aan de competitie

Blauw Rood Combinatie
In september 1923 gaven de leden te kennen dat ze wilden deelnemen aan de competitie van de GVB. Op basis van de resultaten in de gespeelde oefenwedstrijden werd DOSKO door de GVB in de 2e klasse ingedeeld. Er was bij echter al een vereniging met de naam DOSKO. De clubnaam werd veranderd in BRC (Blauw Rood Combinatie), vanzelfsprekend een verwijzing naar het Blauwe Dorp en het Rode Dorp.
Er moest ook een beter speelterrein komen. BRC had z'n oog laten vallen op een stuk groenland achter de houten keten en het Rode Dorp. De toenmalige directeur van het Verzorgingshuis (het Treslinghuis aan de Klaprooslaan), de heer van der Horst, werd in de arm genomen. Door zijn bemiddeling kreeg de vertegenwoordiging van BRC een onderhoud met de heer Sissingh, wethouder van Publieke Werken. Na nog enkele gesprekken met andere autoriteiten werd het contract getekend en kon BRC op het stuk groenland gaan spelen.
Met man en macht werd aan het werk getogen om van het groenland een bruikbaar voetbalveld te maken. Greppels werden gedicht en het terrein werd vlakker gemaakt. Desondanks bleef het veld slecht en niet zelden werd tot over de enkels in de modder gelopen. De voorzitter had het slim bekeken en had vaak een gummizakje bij zich met daarin een sponsje en een lap om de schoenen weer schoon te maken. Iedere week werd een aantal leden aangewezen om het terrein voor de zondagmorgen of -middag in een behoorlijke toestand te brengen. Er moest soms water geschept worden of het water moest over de zijlijn geveegd worden.
Het seizoen 1923-1924, het eerste jaar in de competitie van de GVB, werd door BRC direct goed afgesloten door het behalen van het afdelingskampioenschap. De promotiewedstrijden tegen VVG brachten BRC naar de eerste klasse van de GVB. BRC presteerde prima in het begin van haar bestaan. In het seizoen 1927-1928 kwam er echter een terugslag in de vereniging. Door degradatie werd BRC met het eerste en tweede elftal naar de derde klasse van de GVB teruggewezen.

Verhuizing
Door aanhoudende terreinmoeilijkheden moest BRC in 1931 verhuizen naar het Stadspark. Toen in 1933 het Sportpark Oosterpark wordt geopend keerde BRC na twee seizoenen weer terug naar de eigen wijk en werd de eerste bespeler van dit nieuwe sportpark. Een jaar later ging ook GVAV-Rapiditas zijn thuiswedstrijden op het Sportpark Oosterpark spelen.
Na een slecht seizoen, waarin genoegen moest worden genomen met de onderste plaats in de derde klasse B, werd in het seizoen 1933-1934 na een spannende strijd met VIA in een beslissingswedstrijd het kampioenschap behaald. Tot de oprichting van Oosterparkers speelde BRC in de tweede klasse.

BRC op Sportpark Oosterpark in 1936: het eerste elftal en bestuur

Op 18 mei 1945 werd op een vergadering in de kapperssalon van de heer Lanting aan de Hortensialaan de fusie tussen BRC, Oostelijke Boys en Groen-Wit een feit. De nieuwe fusieclub kreeg de naam Oosterparkers.
⇑ naar boven